Ziemia Święta

(213 - listopad - grudzień 2016)

Od Dan do Beer-Szeby

ks. Stanisław Adamiak

Gdzie leży Ziemia Święta

W Piśmie Świętym nie mówi się nigdy wprost o „Ziemi Świętej“, chyba, że uwzględnimy scenę z Księgi Wyjścia, w której Bóg każe Mojżeszowi zdjąć sandały, „gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą“ (Wj 3, 5). Zaraz potem pada obietnica wyrwania Izraelitów z Egiptu i wprowadzenia ich „do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód, na miejsce Kananejczyka, Chetyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty” (Wj 3, 8). 

Nie jest to pierwsza obietnica dotycząca ziemi Kanaan. W Księdze Rodzaju czytamy, że „wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: «Potomstwu twemu daję ten kraj, od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat»” (Rdz 15, 18). Potomkowie Abrahama nigdy nie panowali nad tak opisanym terytorium, które obejmowałoby nie tylko dzisiejszy Izrael, ale i Liban i sporą część Syrii, jak również być może fragment Egiptu, aż po Nil! To właśnie Nil może być tą wspomnianą „Rzeką Egipską”, częściej uważa się jednak, że za tą nazwą kryje się „Potok Egipski” niedaleko dzisiejszej granicy izraelsko-egipskiej.

Oczywiście Izraelici nigdy nie opanowali tak wielkiego terytorium. Gdy autorzy Starego Testamentu chcieli opisać cały swój kraj, używali często bardziej ograniczonego terminu: „Od Dan do Beer-Szeby” (np. Sdz 20, 1; Sm 24, 2), co zbliża nas do tego, jak tradycyjnie rozumiemy Palestynę: od gór Libanu na północ od Galilei (Dan) po Pustynię Judzką na południu (Beer-Szeba). Ten obszar jest też jakoś zbliżony do dzisiejszego Państwa Izrael. 

 

To tylko fragment artykułu, całość w drukowanym "Wieczerniku".